/* =====================================================================
   فونتِ یکپارچه‌ی کلِ پروژه‌ی بسته‌بر (مورد ۱ از سندِ فازِ ۲۴موردی)
   =====================================================================
   این فایل باید در تگِ <head> تمامِ صفحاتِ HTML پروژه لینک شود:
     <link rel="stylesheet" href="fonts.css">

   ⚠️ نکته‌ی حیاتی درباره‌ی IRANSansWeb:
   فونتِ IRANSansWeb یک فونتِ تجاری و دارای مجوز است (از فونت‌ایران) و
   فایل‌های واقعی‌اش در این پروژه موجود نیست. تا وقتی فایل‌های آن (معمولاً
   IRANSansWeb.woff2 / IRANSansWeb_Bold.woff2 و...) به مسیرِ fonts/ اضافه
   نشوند، این فایل به‌جای آن از «Vazirmatn» (یک فونتِ فارسیِ متن‌باز و
   دارای مجوزِ SIL Open Font License) به‌صورتِ محلی (self-hosted، بدونِ
   هیچ CDN خارجی) استفاده می‌کند تا الان هم رابطِ کاربری یکدست باشد.

   نحوه‌ی جایگزینیِ IRANSansWeb بعداً (فقط همین یک فایل، نه ۲۹ صفحه):
   ۱. فایل‌های .woff2 واقعیِ IRANSansWeb را در پوشه‌ی fonts/ قرار دهید.
   ۲. بلوک‌های @font-face پایین را با نام‌ها/وزن‌های واقعیِ IRANSans
      جایگزین کنید (ساختار دقیقاً همین الگو خواهد بود).
   ۳. هیچ تغییرِ دیگری در ۲۹ صفحه‌ی HTML لازم نیست، چون همه از همین
      متغیرِ font-family استفاده می‌کنند.
   ===================================================================== */

@font-face {
  font-family: 'BastehbarFont';
  src: url('fonts/Vazirmatn-Regular.woff2') format('woff2');
  font-weight: 400;
  font-style: normal;
  font-display: swap;
}
@font-face {
  font-family: 'BastehbarFont';
  src: url('fonts/Vazirmatn-Medium.woff2') format('woff2');
  font-weight: 500;
  font-style: normal;
  font-display: swap;
}
@font-face {
  font-family: 'BastehbarFont';
  src: url('fonts/Vazirmatn-SemiBold.woff2') format('woff2');
  font-weight: 600;
  font-style: normal;
  font-display: swap;
}
@font-face {
  font-family: 'BastehbarFont';
  src: url('fonts/Vazirmatn-Bold.woff2') format('woff2');
  font-weight: 700;
  font-style: normal;
  font-display: swap;
}
@font-face {
  font-family: 'BastehbarFont';
  src: url('fonts/Vazirmatn-ExtraBold.woff2') format('woff2');
  font-weight: 800;
  font-style: normal;
  font-display: swap;
}

/* ===== اعمالِ سراسری =====
   ⚠️ نسخه‌ی قبلی این فایل فقط body/button/input/select/textarea/table
   را هدف می‌گرفت. اما اگر جایی (هدینگ، یک کلاسِ خاص، هر المانِ دیگری)
   خودش مستقیماً یک font-family تعریف کرده باشد — حتی بدونِ !important —
   آن المان دیگر از body ارث نمی‌برد (چون یک تطبیقِ مستقیم همیشه بر
   ارث‌بری غلبه می‌کند، صرف‌نظر از !important بودنِ قاعده‌ی والد) و
   دست‌نخورده می‌ماند. با تستِ واقعی (Network tab نشان داد فونت‌ها ۲۰۰
   لود می‌شوند ولی نوشته‌ها تغییر نمی‌کردند) این دقیقاً همون مشکل بود.
   برای بستنِ کاملِ این راهِ فرار، حالا از سلکتورِ عمومی (*) استفاده
   می‌شود که هیچ المانی (صرف‌نظر از تگ/کلاس) نمی‌تواند از زیرش در برود؛
   چون !important همیشه روی غیر-!important برنده می‌شود (صرف‌نظر از
   specificity)، این قانون قطعاً هر font-family دیگری را می‌برد، مگر
   خودِ آن قانون هم !important باشد (که در بررسیِ کاملِ پروژه دیده نشد). */
html, body, * {
  font-family: 'BastehbarFont', Tahoma, sans-serif !important;
}

/* اعداد و متنِ انگلیسی/لاتین نباید به‌هم بریزند: فونتِ فارسی برای گلیف‌های
   لاتین/رقمی هم پشتیبانیِ کامل دارد (چون Vazirmatn/IRANSans هر دو
   Latin+Digits را دارند)، پس نیازی به override جداگانه نیست؛ فقط جهتِ
   متنِ کاملاً لاتین (مثلِ کدهای رهگیری) باید LTR بماند.
   */
[dir="ltr"], .ltr, .tracking-code, .plate-number {
  font-family: 'BastehbarFont', Tahoma, sans-serif !important;
  direction: ltr;
  unicode-bidi: isolate;
}